Nvidia en SK Group tekenen intentieverklaring van meer dan vijfhonderd miljard dollar voor AI-fabriek en geheugen

Een aankondiging in ronde getallen

SK Group uit Zuid-Korea en de Amerikaanse chipontwerper Nvidia maakten op 25 juli bekend dat zij hun bestaande samenwerking fors uitbreiden. Het pakket dat zij presenteerden heeft volgens beide partijen een gezamenlijke waarde van meer dan vijfhonderd miljard dollar. De aankondiging kwam kort na de K-AI Summit in San Francisco, een bijeenkomst waar ook de Zuid-Koreaanse president Lee Jae-myung aanwezig was.

Wat er precies is getekend, verdient nadruk. Het gaat om intentieverklaringen, in het Engels letters of intent. Zulke documenten leggen de hoofdlijnen van een afspraak vast en zijn doorgaans niet bindend. De genoemde vijfhonderd miljard dollar is dus geen bedrag dat nu op een rekening staat, maar een optelsom van voorgenomen investeringen die over meerdere jaren en meerdere onderdelen wordt uitgesmeerd.

Twee gigawatt rekenkracht in Korea

Het meest concrete onderdeel is de bouw van wat SK Telecom een AI-fabriek noemt: een datacentercomplex met een vermogen van twee gigawatt, volgens Koreaanse berichtgeving het grootste van het land. De installatie draait op de DSX-architectuur van Nvidia en op het Vera Rubin-platform, de opvolgergeneratie van de huidige AI-versnellers. De eerste fase moet in 2027 in gebruik komen, waarna de rest gefaseerd volgt.

Twee gigawatt is een uitzonderlijk getal voor een enkel complex. Het bedrijf richt zich met die capaciteit op zakelijke klanten in de Aziatische regio, met nadruk op agentische toepassingen en op AI die fysieke systemen aanstuurt, zoals robotica.

Het geheugen is de echte flessenhals

Het tweede onderdeel gaat over geheugenchips en is voor de bredere markt misschien belangrijker. Nvidia en SK hynix spraken een meerjarige samenwerking af voor de ontwikkeling en levering van AI-geheugen, met HBM4 als kern. Die afkorting staat voor high bandwidth memory, gestapeld geheugen dat direct naast de rekenchip zit en dat bepaalt hoe snel een model getraind kan worden.

Volgens marktberichten zou SK hynix ongeveer zeventig procent van de HBM4-orders voor het Vera Rubin-platform leveren. Nvidia heeft daarnaast Samsung en Micron gecertificeerd voor levering, dus SK hynix is niet de enige leverancier, wel veruit de grootste. De samenwerking strekt zich ook uit tot geheugen voor de Vera-processor, voor werkstations en voor het Jetson Thor-platform voor robotica.

Waarom die krapte er is

De achtergrond van dit alles is een tekort dat de hele sector remt. De vraag naar geheugen is door de opbouw van AI-datacenters harder gestegen dan de fabrieken aankunnen, en er zijn maar een handvol bedrijven ter wereld die dit product op deze schaal maken. Prijzen voor gewoon werkgeheugen zijn daardoor scherp opgelopen, en de nieuwste Nvidia-chips zijn tot ver in 2027 uitverkocht.

Voor Nvidia is een langjarige leveringsafspraak daarom minstens zo waardevol als de datacenters zelf. Wie de geheugentoevoer vastlegt, bepaalt hoeveel systemen er de komende jaren gebouwd kunnen worden en tegen welke kosten.

Een land dat meerekent

De afspraak past in een bredere Koreaanse strategie. SK Group tekende rond dezelfde dagen ook overeenkomsten met Microsoft over levering van servergeheugen en met Anthropic en AWS over datacenters, waarmee het totaal aan aangekondigde samenwerking op ongeveer zevenhonderdvijftig miljard dollar uitkomt. De bedragen voor die laatste afspraken zijn niet openbaar gemaakt.

SK-voorzitter Chey Tae-won sprak van een AI-fabriek van wereldklasse die het bedrijf samen met Nvidia wil bouwen, waarbij hij verwees naar het geheugen van SK hynix en de infrastructuur van SK Telecom. Nvidia-topman Jensen Huang koppelde de samenwerking aan de volgende groeifase van de Koreaanse economie. Dat sluit aan bij de nationale plannen voor halfgeleiderproductie en landelijke AI-datacenters.

Wat er nog niet vaststaat

Tegenover de omvang van de cijfers staan reele onzekerheden. Intentieverklaringen kunnen worden bijgesteld of stilletjes verdwijnen als marktomstandigheden veranderen, en de sector heeft de afgelopen jaren vaker megabedragen zien aankondigen die pas veel later of gedeeltelijk werden ingevuld. Ook de stroomvoorziening voor een complex van twee gigawatt is een opgave op zichzelf, waarover in de aankondiging weinig is gezegd.

Daarnaast is de rolverdeling tussen leveranciers niet definitief. De certificering van drie geheugenmakers voor hetzelfde platform betekent dat aandelen in de leveringen kunnen verschuiven zodra een concurrent sneller opschaalt of goedkoper levert.

Wat dit voor Nederland betekent

Nederland zit niet aan deze tafel, maar wel in de keten eronder. De machines waarmee geavanceerd geheugen wordt gemaakt komen voor een belangrijk deel uit Veldhoven, en elke uitbreiding van de HBM-productie in Korea vertaalt zich uiteindelijk in vraag naar apparatuur uit Brabant. Dat is de directe Nederlandse winst van een afspraak die verder volledig buiten Europa wordt uitgevoerd.

De keerzijde is even zichtbaar. Terwijl in Korea een complex van twee gigawatt wordt aangekondigd, worstelt Nederland met een stroomnet waarop nieuwe grootverbruikers moeilijk aangesloten raken, en met datacenterplannen die politiek gevoelig liggen. Europese bedrijven die zelf grote modellen willen trainen, zijn daardoor aangewezen op capaciteit die elders staat en op geheugen dat elders al is vastgelegd. De schaal van deze aankondiging maakt dat verschil pijnlijk concreet.